Maarten Russchen

PLYMOUTH IJMUIDEN

2009-09-14T11:11:00.000-07:00

Plymouth was natuurlijk erg gezellig. Bij het binnenvaren van de haven werden we begroet door Bart Boosman! Bart is net terug na zijn zeer succesvolle Ostar waarin hij 2e in zijn klasse is geworden. Een geweldige prestatie. Sterk gevaren, tactisch goed, en een genot om hem te volgen op zijn website. Het wordt ouderwets gezellig met Bart, Richard en Sharon.

We moeten een kat eten geven in Cowes en daarom vaart Home of Jazz niet rechtstreeks naar Ijmuiden. Bijna verslikken we ons in de aanloop van de Solent, want we komen te ver op de Shingles, en raken zelfs even de grond. Oeps, gelukkig geen enkele schade.

De kat blijkt prima verzorgd te zijn door de zus van Ben. Na een tijstop in Cowes gaan we weer verder. Lekker windje mee, gennaker op, heerlijk zeilen. Dry decks tot in de thuishaven. Onderwijl maken we plannen. Door samen de Fastnet te varen zijn we gekwalificeerd voor de Round Britain & Ireland Race. Dus, wie weet!

FASTNET RACE 2009

2009-09-12T13:23:00.001-07:00

De pre start is tamelijk chaotisch. De north gate missen wij, en we melden ons daarom bij de Cowes gate. Dat betekent dat we dwars over de Solent varen en dat is een waanzinnig gezicht. Enorme drukte met honderden boten op het water. Terwijl de IMOCA 60 klasse start, melden wij ons bij de gate met trysail en stormfok omhoog (verplciht). Snel terug en de startlijn opzoeken. Grote gennaker klaarmaken, want de start is met met ruime wind. Allemaal bekenden varen om ons heen. Leuk leuk! Met een knal groene boot val je ook goed op. We worden door zeker 10 deelnemers begroet. Ben is nogal verbaasd dat ik meer mensen blijk te kennen dan hij, op zijn thuiswater. Echt genieten is het, van al die mooie boten en al die mensen die ik al weer een jaar niet gezien heb.

Onze start is uiteindelijk niet zo goed. We hijsen de gennaker, maar krijgen een zandloper die we niet snel kunnen klaren. Het zeil moet even naar beneden en statat dan goed, maar de meeste boten liggen dan inmiddels voor ons. Met de uitgeboomde grote gennaker kunnen we veel lager varen dan Velocity Girl. Ben weet ons heel goed in de sterkste stroming te plaatsen en na een half uur hebben we VG al weer ingehaald.

Windstilte en draaiing. Aan de wind de Solent uit. Windje 2 of minder. De meeste boten kiezen de slag naar open zee over bakboord. Wij nemen de slag over stuurboord meer naar het westen. Dat pakt best goed uit. Portland Bill besluiten we zo te benaderen, dat we eerst vlak onder de kust kruipen en dan heel dicht langs de kust zullen varen naar de kaap, met stroom tegen. Vlak na kentering ronden we de kaap. Het is dan midden in de nacht, windstil, en we draaien pirouetjes in de tide ripples. Tadaa: we liggen 2e in het IRC klassement. Geweldig. En dat met onze zware boot in dit zeer lichte weer, en met een krankzinnig slechte IRC-rating! Onze ambities groeien aanzienlijk.

Het is een zeer tacktische race langs de zuidkust van Engeland, waarbij de stroming een hoofdrol speelt. Wat we bij Portland Bill hebben gewonnen, geven we helaas weer weg bij Startpoint en Lands End.

In de middenmoot beginnen we aan de lange slag van de Scillies naar Fastnet Rock. De wind is WNW en trekt aan naar 15+ knopen. Wij rekenen ons rijk want wij hebben waterballast en VG niet. VG gebruikt expres geen water ballast in deze race. We pompen 350kg water naar de hoge kant en varen vol tuig aan de wind. Kleine knik in de schoot, want de wind zal naar West draaien en dan hebben we Fastnet Rock bezeild. VG blijkt achteraf precies hetzelfde gedaan te hebben. Zij varen met veel minder zeil omhoog, zonder water ballast, maar wel met een lichtere boot.

Wij rekenen er op dat Home of Jazz onder deze omstandigheden aanzienlijk sneller is. Maar tot onze verbazing worden we bij Fastnet Rock opgeroepen door VG die op ons blijkt voor te liggen! Ze hebben ons dus ingehaald in een gedeelte van de race waar het voornamelijk om bootsnelheid ging. Zeer leerzaam. Dit is waardevolle informatie voor de VQ32. Lichter (en met minder zeil) blijkt zelfs aan de wind in windkracht 5 sneller.

Het wordt een drijfpartij van Fastnet Rock terug naar de Scillie. Toch weten wij VG weer terug te pakken, met name doordat wij een zeer vlakker gennaker hebben waarmee we vrij hoog kunnen varen. We liggen opnieuw vrijwel gelijk (op rating) wanneer de wind weer oppikt vanuit het zuidwesten. De asynmetrisch spi's gaan weer omhoog en het wordt lekker zeilen. Double digits, eindelijk. VG heeft eerder de nieuwe wind en is duidelijk sneller, steeds meer van 0,5 knoop. Dat lijkt weinig, maar tikt fors door, en we kunnen VG niet meer inhalen.

Na de finish natuurlijk high spirits on Velocity Girl, maar ook bij ons, want we hebben enorm genoten van de race, en veel geleerd. We hebben voor ons gevoel vrij goed gevaren en het was erg gezellig. Er is geen onvertogen woord gevallen, sterker nog, Ben en ik zijn goede vrienden geworden. Ik hoop dat we in de toekomst nog vaker samen zullen zeilen.

Beide VQ32s behoren bij de snelste 32 voeters in de race. De verschillen in configuratie en (daardoor) in rating, zijn fors. VG voer met rating 1.035, en Home of Jazz met rating 1.055. Dat is een enorm verschil. De schat aan informatie die deze race heeft opgeleverd zal zich ongetwijfeld vertalen in verbetering van het ontwerp van de VQ32. We moetn het optimum zoeken tussen bootsnelheid, zeewaardigheid en IRC rating. Dat is een fijne uitdaging door Dick Koopmans jr.

AANBRENGEN FASTNET

2009-09-12T12:42:00.001-07:00

Om in 2009 nog wat leuke zeilmijlen te maken heb ik me opgegeven voor de Fastnet Race. Geen plek, helaas, wachtlijst. Wij zijn nr 51, vrij kansloos, zo vind ik ook mijn co-schipper die prioriteit aan werk moet geven. Een week voor de start komt onverwacht het bericht dat er plaats is voor Home of Jazz. 1 week tijd, de boot nog in Lelystad, en geen bemanning. Dat gaat moeilijk worden.

Een rondje bellen levert geen bemanning op. Logisch ook, zo kort dag en iedereen heeft al andere plannen voor de vakantie of is net terug. Dan maar verder zoeken in Engeland. Na heel veel emails en telefoontjes, zijn er een aantal gegadigden. Benjamin Jackson is bereid vrijwel meteen over te komen naar Amsterdam. We kunnen dan kennis maken en de boot samen aanbrengen naar de startlijn in Cowes. Daarmee zijn we meteen ook gekwalificeerd.

Zoiets heb ik eerlijk gezegd nooit eerder gedaan. Meestal zeil ik met mensen die ik al lang ken en waarmee ik al veel gevaren heb. Ook voor Benjamin wordt dit een nieuwe ervaring. Hij is 24, instructeur op de Solent, sinds 4 jaar werkzaam op megajachten. Deed een aantal forse deliveries met 4 man aan boord, maar nooit eerder double handed.

Ben komt op dinsdagavond in Ijmuiden aan, waar ik de boot heen vaar. Kom Martin Selles met familie nog tegen, erg gezellig. Uit eten met Ben en nog een nacht normale slaap, dan vertrekken we naar Southampton. Gaat allemaal prima en het is al snel erg gezellig.

Op vrijdag middag zijn we in Southampton waar we naast Velocity Girl afmeren in Cower Yacht Haven. Richard helpt met het inschrijven bij de RORC office. Ik had nog helemaal geen enkel formulier ingevuld. Daar was gewoon geen tijd meer voor in Nederland. Gelukkig komen we door de papierwinkel.

Op zaterdag maken we de boot klaar voor de race. Paar kaarten kopen, paar reparaties aan tuigage, inkopen doen, opruimen, race docs lezen, enzovoort. Veel te kort dag eigenlijk, maar dat geeft niet, want het is mooi genoeg dat we meedoen.

Het wordt de eerste test voor de nieuwe mast, de nieuwe zeilen en de waterballast. Daarnaast kunnen we mooi kijken hoe de snelheid van Home of Jazz zich verhoudt tot Velocity Girl. VG heeft namelijk 260 kg uit de kiel gehaald en is daarmee veel lichter. Ook is VG helemaal, echt helemaal, leeggehaald. Zelfs de verwarming is uitgebouwd. Home of Jazz ligt daarentegen (te) vol met gereedschap, onderdelen en voorraden. Op langere wedstrijden zal je een dergelijke hoeveelheid spullen moeten meenemen. Ik vind het interessant om te zien wat de vergelijking in bootsnelheid zal opleveren. We hebben trackers aan boord, dus alles is later uitgebreid na te zien.

Alle gegevens van Home of Jazz, Vandal en Velocity Girl zullen worden meegenomen bij de verdere ontwikkeling van de VQ32. Inmiddels zijn ongeveer 10.000 mijl gevaren met deze drie schepen, onder andere in BluQube 1000 solo, Fastnet 2009 en de 1000 Miles Double Handed Race.

TEST

2009-07-31T01:43:00.001-07:00

Bericht per email verstuurd naar Blog. Leuk!

Raggen met Vandal

2009-07-27T13:11:00.000-07:00

Het was lekker surfen voor VQ32 Vandal, zusterschip van Home of Jazz. In de 1000 mijl duo kregen ze harde zuiden wind mee naar Bergen. Spi strijken, nee, daar wilde Andrew Wood niets van weten. De boot vaart hier 14 knopen. Later zouden ze geregeld over de 20 knopen gaan. Waanzinnig. Leslie was er natuurlijk helemaal vol van, en terecht. Inmiddels hoop ik natuurlijk ook met Home of Jazz over de 20 knopen te gaan, want dat heb ik nog niet gehaald. Hopen dat het lekker waait in de eerste twee weken van augustus, dan ga ik mijn best doen.

Code0

2009-07-27T13:01:00.000-07:00

Ook bij weinig wind wordt het leuk varen met dit zeil. Eigenlijk geen echte Code0 maar een hele vlakke gennaker. Wel tweemaal zo groot als de genua. Je kunt er behoorlijk hoog mee aan de wind zeilen. Rollen vergt nog best wat oefening. Zit het zeil niet goed strak opgerold, en gaat het flapperen, en das niet zo best natuurlijk. De voorstag spanning is nog wat experimenteren, net als de spanning op het voorlijk van het zeil. Stond eerst te strak en dan gaat het rollen helemaal niet goed aflopen, zo weet ik inmiddels. Al doende leer ik steeds weer wat bij.

NIET KLAAR

2009-05-23T12:11:00.000-07:00

Begin april is duidelijk geworden dat ik de Ostar dit jaar niet kan varen. Ik ben er niet klaar voor. De boot is niet klaar, en ik heb zelf ook niet. Erg jammer, want ik heb me lange tijd gericht op deze wedstrijd. Eigenlijk heb ik geen keus, en het zou dom zijn om deze wedstrijd te onderschatten.

Wat is er dan niet klaar aan de boot? Vrijwel alle onderdelen en toebehoren zijn inmiddel wel geleverd. De meeste apparatuur werkt, al valt ter af en toe wel iets uit, wat helaas vrij normaal is voor nautische apparatuur. Waar het aan schort zijn de details, maar die zijn wel verrekte belangrijk.

Vooral bij solo zeilen is het belangrijk dat de boot handig is. Kwestie van testen en dan bijstellen. Deklayout aanpassen, apparatuur anders plaatsen, indeling veranderen, en natuurlijk de zeilen en tuigage verbeteren en optimaliseren.

Met de zeilen ben ik maanden lang bezig geweest. Bijna ieder zeil is wel minstens eenmaal terug gegaan naar de zeilmaker, sommige wel 4x. De nieuwe mast en tuigage staat er op, maar daar heb ik nog geen 100 mijl mee gevaren.

Ik sta nog aan het begin met deze boot en "the devil is in the details". Eind maart werd steeds duidelijker dat er te korte tijd resteerde tot de start in mei. Nog altijd was er geen oplossing in zicht voor o.a. de problemen met de laadstroom (te weinig amperes in) en diverse andere problemen. Ook nog altijd onvoldoende gezeild met de boot. En dat met nog 5 weken te gaan voor het vertrek naar de start in Plymouth. Toen wij opeens een koper hadden gevonden voor ons huis, dat al vrij lang te koop stond, was het duidelijk: geen Ostar 2009.

Best een forse kater van gehad, ook al was er geen andere mogelijkheid. Inmiddels wordt er weer gevaren, gesleuteld, bijgesteld en aangepast. VQ32 nrs 2 en 3 zijn inmiddels afgeleverd en zullen deze zomer hun eerste wedstrijden varen. Velocity Girl start in de Fastnet (300 schepen aan de start!) en Vandal doet mee aan de 1000 Mijl Duo.

Home of Jazz staat sinds vandaag op de kant, voor onderhoud. Het (voorlopige) aangepaste programma voor 2009 ziet er zo uit: Ronde Noord Holland, Fastnet Race, 200Mijls Solo. De inschrijving voor al deze evenementen is al gesloten, dus het is nog even afwachten of we daadwerkelijk kunnen meedoen.

NIEUWE ZEILEN

2008-11-30T11:46:00.000-08:00

Afgelopen vrijdag opgehaald en meteen zaterdag de schitterende nieuwe zeilen gehesen. UK Halsey Milennium Tape Drive. Met de spectaculaire stikkers in het grootzeil ziet het er goed uit zo. Ondanks 5 graden C en motregen was het niet overdreven koud. Ik ben van plan de hele winter te blijven zeilen, ijs en weder dienende.

BARTJE CLASSIC SCHENKT EUR 2000

2008-10-29T10:13:00.000-07:00

Nogmaals wil ik mijn dank uitspreken voor de gift van de Bartje Classic Toer. Geweldig dat jullie mij ondersteunen en een bedrag van EUR 2000 hebben overgemaakt naar de Stichting Cystic Fybrosis. De sfeer van dit evenement is buitengewoon prettig en ontspannen. Een aanrader voor iedereen die van rallyrijden houdt. Zie www.bartjeclassic.nl. Volg de link hiernaast voor meer informatie over de geldinzameling voor CFF.

GROOTZEIL BIJNA KLAAR

2008-10-29T10:04:00.000-07:00

Afgelopen maandag heb ik even het grootzeil bekeken bij UK Halsey De Vries, zoals De Vries Sails tegenwoordig heet. Het ziet er schitterend uit, en ook stevig geplakt. Het zou mij verbazen wanneer dit gaat loslaten in de Ostar. Ook de specificaties van de kleine, vlakke Genaker hebben we doorgenomen. Dit wordt een belangrijk zeil om de boot in licht weer hard aan de gang te krijgen. Verder zag ik vandaag dat de deelnemerslijst voor de Ostar fors is uitgebreid. Ook een aantal deelnemers uit de BluQube Solo 1000 doen weer mee. Twee J105's, drie JOD35's. Een groot aantal Nederlandse inschrijvingen waaronder ook Huib Swets, Dick Koopmans en natuurlijk Bart Boosman. Dat begint er op te lijken en het wordt ongetwijfeld erg gezellig in Plymouth voor de start, al zullen we dan wel - om met Harry Vogel te spreken - een steen op onze maag hebben liggen.

Video Biskaije

2008-10-23T02:27:00.000-07:00

Voor de wintermaanden om lekker na te genieten. Overigens ben ik van plan deze winter gewoon door te zeilen. Over twee weken staat er een nieuwe sterkere mast op de boot. Erg tof van Selden. Ze vonden het niet sterk genoeg om met waterballast te varen. Deze winter dus verder het waterballastsysteem uittesten. Hopen dat het niet te veel gaat vriezen.

Verslag BluQube Solo 1000

2008-08-10T01:38:00.000-07:00

Met de Home of Jazz wil ik meedoen aan de Ostar 2009. Of ik dat haal is nog maar de vraag, want de boot is helemaal nieuw, en nog niet af. Om me te kwalificeren doe ik mee aan de BluQube 1000 mijl solo race van Mylor bij Falmouth, via Kinsale naar Santander, en dan terug naar de finish in Cameret sur Mer bij Brest. Daarna ga ik in de herfst de boot verder afmaken.

AANBRENGEN IJMUIDEN FALMOUTH

Eigenlijk wilde ik liever niet solo door het Kanaal, maar op het allerlaatste moment moest mijn broer Jaap, die mee zou gaan tot de Solent, helaas afzeggen. Geen slappe smoes maar echte rugpijn.

Dan maar alleen. Ik heb redelijk wat double handed mijlen gevaren, maar solo eigenlijk alleen kortere stukjes. De eerste oversteek alleen wordt een makkie. Met prachtig weer vertrek ik op 15 juni uit Scheveningen met als bestemming Ramsgate. Bijna de hele dag de spinaker op in windje 3, ’s nachts door de scheepvaartroutes.

Korte 5-10 minuten slaapjes. Je rust er toch wat van uit. Met de stroom mee wordt het Dover. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo moe bij aankomst, maar dat is misschien ook de boost van het geweldige gevoel om mijn eerste solo oversteek naar Engeland te hebben gedaan.

Home of Jazz is het proto type van de VQ32. De boot is nog niet af en er is nog nauwelijks mee gezeild. Goede zeilen heb ik ook nog niet. Alleen een grootzeil en een spinaker, een werkfok en stormfok. Het waterballast systeem kan ik nog niet gebruiken. De twee weken die ik heb tot de start in Mylor, bij Falmouth, gebruik ik om de boot verder af te maken, dan weer een nachtje door te zeilen, daarna weer verder met klussen. De todo-lijst is nogal lang. Het is prettig dat in Engeland veel goede winkels met scheepsbenodigdheden zijn. Dat geldt zeker voor Dover, Cowes en Dartmouth, de plaatsen die ik onderweg aandoe. Zo ga ik al klussend en zeilend steeds verder naar het westen.

Vanaf Dartmouth trek ik op met Jerry Freeman en Katie Miller. Jerry ken ik nog uit de double handed Round Britain van 1993. Hij is een fenomeen, kent alles en iedereen, weet overal de beste ligplaatsen te vinden, en neemt me mee naar het beste restaurants als ik eindelijk klaar ben met klussen. Nou ja klaar?

Leuk om weer in Falmouth te zijn. In 1991 was ik hier voor het laatst samen met Jaap, terug van een tocht naar de Azoren met Lightning, Waarschip 1010. Er hangt een aparte atmosfeer in Falmouth waar de zeilers hun blik over de oceaan richten.

Op de dag voor de start komt Bart Boosman toch nog aan in Mylor nadat hij aan de grond heeft gezeten bij Beachy Head, en schade aan de kielbalk heeft opgelopen, die hij zelf heeft weten te herstellen. Windkracht 7 tegen deerde hem verder niet. Ook mijn oude schip de Lightning doet mee aan de race. Erg toevallig allemaal, en leuk om de helemaal opgeknapte boot weer te zien.

Het is een genoegen om de briefing mee te maken van een race als deze. Engelsen spreken veel beter van Nederlanders. Vooral de uitnodiging van de commodore van de Mylor Yachtclub om mee te doen aan de toch ook wel uitdagende race naar Fowey die zij organiseren was hilarisch. Ik kan niet steeds overal bij zijn omdat ik druk ben met bijvoorbeeld het installeren van een kooktoestel, monteren van handrails, bijstellen van verstaging, het monteren en opstarten van allerlei apparatuur enzovoorts.

EERSTE ETAPPE VAN MYLOR NAAR KINSALE

Op 28 juni komt er een einde aan het klussen door de start van de eerste etappe van de race naar Kinsale. Ik kan het niet laten om scherp te starten, ook al doe ik helemaal niet mee voor het eindresultaat en vaar ik alleen om me te kwalificeren. Toch leuk om als eerste vlak langs de bovenboei te gaan en vrije wind te hebben. Ook goed voor de foto’s.

Home of Jazz vlak na de start van de eerste etappe in Falmouth.

Opkruisend naar Lands End blijkt dat Home of Jazz aan de wind aardig kan meekomen met de vloot, ondanks het nogal gereduceerde tuig met een te klein voorzeil. Dat is een mooie opsteker. We varen langs de kust en na Lands End volgt ruimer water naar Ierland. Ik merk dat ik erg moe ben. Waarschijnlijk een gevolg van twee weken onafgebroken hard werken aan de boot van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. De eerste etappe heeft verder geen verrassingen. Afgezien van een paar buien is het rustig weer, al geven de voorspellingen waarschuwingen voor 8 bft aan de west kust van Ierland. De laatste mijlen ben ik te moe en meer aan het toeren dan aan het wedstrijdzeilen. Dat moet ik verbeteren.

Kinsale Santander

Kinsale is erg gezellig. Solo zeilen is een zeer sociale tak van sport. Iedereen bereid zich voor op de langste en zwaarste etappe naar Santander. Ruim 500 mijl, en de voorspellingen beloven een pittig windje. Nico Budel met Hayai voegt zich nog bij de vloot.

Matige start in 5 knopen wind met te veel golven en te weinig zeil. Tobben dus. Later pikt de wind op en worden de condities steeds beter. De eerste nacht stevige buien, maar de tweede dag vrijwel droog met goede wind. En het wordt steeds warmer. Champagne sailing, maar helaas voor mij zonder spinaker, want mijn autopilot komt onder water te staan en geeft de geest. Verder op de Windpilot (windvaan).

Iedereen heeft het er al dagen over gehad in Kinsale: er is storm voorspeld. En inderdaad, een laag dat er zuidelijk doorkomt, veroorzaakt 35-40 knopen wind uit het Zuid Oosten later draaiend naar Zuid West en afnemend naar 20-25 knopen. Dit wordt de eerste keer zwaar weer met Home of Jazz.

Ter voorbereiding maak ik de boot al de dag tevoren klaar voordat het donker wordt. Ik heb nog nooit een tweede rif gezet. Dat ga ik dus eerst even proberen. Stagfok aangeslagen, stormfok klaargelegd. Alles opgeruimd, accuus volgeladen, eten, slapen. Deze nacht zeil ik wat ondertuigd met het stagfok in zuidelijke richting, wachtend op wat komen gaat.

De wind komt pas als het weer licht wordt in de ochtend van de derde dag op zee. Het stagfok blijkt in windkracht 6 niet goed te staan. Over naar het stormfok dat ik ook al heb klaargelegd. Eigenlijk wat ondertuigd, maar de wind trekt nog flink door naar 35 knopen. Geen enkel zicht meer mogelijk tijdens de frontpassage. Ik zit natuurlijk precies boven de rand van het continentaal plat en de golven zien er best venijnig uit. Een paar uur handsturen door het ergste gedeelte. Wat een bootje is dit. Geen moment maak ik me zorgen. Dan overstag, wind naar Zuid West, kruiszee, openbrekende lucht, dolfijnen langszij, heerlijk.

Het eerste zware weer hebben we doorstaan. Geen schade opgelopen. Windpilot blijkt weer van onschatbare waarde. Nu verder uitzeilen naar Santander. Toch nog wel een paar honderd mijl, maar die verlopen verder zonder bijzonderheden. In het zware weer aan de wind deed Home of Jazz het prima, maar in het lichtere weer komen alle andere boten er weer overheen. Het gaat mij nu ook niet om het wedstrijd resultaat, zo houd ik me voor, maar alleen om de kwalificatie. Toch hoop ik van harte op revanche wanneer ik de boot echt wedstrijdklaar heb.

Op de Iridium telefoon had ik al gehoord dat er veel uitvallers waren, maar in Santander blijkt hoe erg het is: slechts 10 van de 25 boten halen de finish. Jammer, maar met de aangekomen schepen is het wel extra gezellig.

Deze etappe heb ik veel beter geslapen. Al met al kom ik in redelijke conditie aan. Na een dagje bijkomen en een avond stappen in Santander met de zeilers, stort ik me weer op het werk aan de boot. Bart Boosman helpt mij enorm.

Santander naar Camaret Sur Mer

Zeer licht weer is voorspeld. Bij de start is er gelukkig wel wat wind. Home of Jazz is goed weg en het duurt tot ver buiten de monding van Santander voordat de grotere en snellere boten me voorbij zijn. De valt in de eerste nacht de wind weg. 12 uur stilliggen. Even wat varen, en weer geparkeerd.

Gelukkig is de derde dag helemaal top, en kan iedereen mijlen maken om nog op tijd bij de geplande finish en prijsuitreiking te zijn. Midden in de nacht loop ik de haven van Brest binnen.

Camaret sur Mer blijkt een prachtige plek te zijn. Leuk zeilgebied hier. Ook bij de prijsuitreiking is het weer enorm gezellig. Sponsor BluQube heeft er veel werk van gemaakt. Ze zijn bij iedere tussenstop nadrukkelijk aanwezig geweest, en zorgden steeds voor leuke borrels en diners, een complete tappas party in Santander en heel veel gezelligheid.

Terug naar huis vaar ik met Wessel en Jan Paul als erg prettige bemanning. We gaan niet eenmaal overstag en houden de dekken droog, behoudens wat regen bij de aanloop van IJmuiden.

VEEL GELEERD

En het smaakt naar meer. De boot was nog niet klaar om voluit te gaan, maar het was zeker een goede oefening. Het is mij vrij aardig gelukt om het ritme van zeilen, eten en slapen single handed op te pakken. Afhankelijk van de situatie slaap ik meestal 5 tot 20 minuten aaneen. Even kijken, even bijstellen, dan weer verder slapen. Op echt rustige stukken oceaan verwacht ik ook wat langere periodes gaan slapen.

Typisch is dat ik allerlei slaap posities in de boot heb gevonden die ik eerst niet had verwacht. Allerlei kleinigheden wil ik verder gaan verbeteren om de boot voor mij zo efficiënt mogelijk te maken. Dat lijken kleine dingen, maar het is essentieel voor solo zeilen. Ook de schootvoering en het dekplan wil ik wat verbeteren. Te veel lijnen, en af en toe te veel chaos.

Erg goed is mij bevallen de “cuddy”, het afdakje bij de kajuitingang. Aan de wind zit ik daar helemaal beschut, uit de wind en droog. Het is enorm comfortabel gebleken. In plaats van dichtgeritst met je kop in de kille ochtend wind, kan de jas open en zit je lekker op te warmer in de zon.

Race viewer

2008-07-21T13:53:00.000-07:00

De hele race is terug te halen via Ocean race track www.oceanracetrack.com. Kies BluQube 1000 Solo waarop alle posities van de trackers van alle deelnemers zijn verwerkt. Klik op Home of Jazz om te zien hoe ik precies heb gevaren.

BluQube 1000 Solo derde etappe

2008-07-20T05:42:00.000-07:00

BluQube 1000 Solo leg 2

2008-07-20T05:04:00.001-07:00

Excuus, deze video ga ik opnieuw uploaden, inclusief beelden van genomen in 30-35knopen wind. Bijgaand een voorproefje

BluQube 1000 Solo leg 1

2008-07-20T04:59:00.000-07:00

Montage van foto en video opnamen gemaakt aan boord van Home of Jazz tijdens de eerste etappe van de BluQube 1000 Solo 2008.

Santander

2008-07-08T08:13:00.000-07:00

Eindelijk dan een berichtje van mij uit Santander. Na aankomst heb ik onafgebroken gewerkt aan het herstel van de autopilot, maar dat heb ik een uur geleden opgegeven. Dan maar op de windvaan. Reserve autopilot heeft ook kuren. Pff. Van Santander heb ik nog niets gezien. Aantal boodschappen nog doen voor vertrek morgen naar Camaret. Ik moet me nu op de voldende etappe gaan richten, ook al is de boot nog niet helemaal klaar.

Diverse foto´s en videos gemaakt onderweg, en die probeer ik nu van de externe harde schijf te uploaden, maar dat gaat niet zomaar in Spanje, althans niet in de tent waar ik dit berichtje maak. Ik ga straks nogmaals elders proberen een verslag met foto´s en videos te uploaden. m

BluQube 1000 Miles Solo leg 1

2008-07-01T08:44:00.000-07:00

Aan de start van de eerste solo race in Home of Jazz, dat is een mijlpaal op zichzelf. Met mooi weer vertrekt de race, wind 3 tot 4 pal tegen. De start gaat goed, ik vertrek in de beste positie met vrije wind pal langs het startschip. Rond Lizzard net voordat het tij tegen gaat staan. Ik doe een vrij goed geslaagde slag naar binnen langs de kust.

Lands End was ik nog nooit zo dicht langs geweest. Ik kan aardig meekomen met de vloot. Steeds weer kom ik Jerry Freeman tegen. We halen elkaar om beurten in.

Prachtige avond met een lange deining uit het westen. Knik in de schoot om eerst meer Noorderlijk te sturen anticiperend op de winddraaiing naar Zuid. De windvaan stuurt aan de wind prima, kost geen stroom, dus perfect. En, de eerste dolfijnen

Ik ben nogal vermoeid van alle voorbereidingen van de laatste twee weken met onafgebroken werk aan de boot. Ondanks vrij veel slaap in de rustige nacht ben ik relatief moe op de tweede dag. Bij het eerste licht zie ik Jerry weer. Voorspelling wzw 5-7 perhaps gale 8, maar die krijgen we uiteindelijk niet. Wel ongeveer 6 bft en dat schiet mooi op met een gemiddelde van ongeveer 8 knopen.

Bij het aanlopen van Ierland ga ik te snel boeien zoeken in plaats van wedstrijdzeilen. Vergeet op tijd uit te reven, en dat is puur vermoeidheid. 15.15 uur over de lijn, vlak achter Jerry (zijn wraak voor de vernedering op het traject Dartmouth-Falmouth). Daarna is het erg gezellig, allemaal uit eten. Een paar laatkomers sluiten nog aan.

Vandaag voorbereiden op de tweede etappe van 520 mijl naar Santader. Eerst laadstroom problemen onder de loep genomen. Alternators opniew aangesloten en het lijkt nu te werken. Gat in mijn SB laars. Al zijn we in Ierland, er is hier geen Dubarry te koop. Ik maak het gat dicht met Siccaflex en hoop er het beste van. Straks nog inkopen, extra water mee, dan vanavond prijsuitreiking leg 1 en vast weer mooie speeches. Zie voor meer video's en foto's de flickr website. Cheers!

Dartmouth naar Falmouth

2008-06-27T04:45:00.000-07:00

Een aantal deelnemers aan de race liggen ook in Darmouth. Met Jerry Freeman en Kate Milles gezellig biertje gedronken. Volgende ochtend om 0400 uur eruit en op weg naar het westen. Eerst geen wind, daarna geleidelijk steeds meer tot 22 knopen. In licht weer loopt de Figaro 1 bij mij weg. Figaro 2 ook. Ik vaar wel hoger. Bij meer wind begin ik weer in te lopen .

Jerry in de Figaro 1 haal ik in. Kate die in de voormalige Skandia Figaro 2 vaart, is te ver uitgelopen. Ik zet ook een rif om de tuigage niet te veel te belasten. Waterballast mag ik niet gebruiken, dus helaas zit er niet meer in. Vlak bij Falmouth nog 30 knopen (ware) wind. Zoveel wind heb ik nog niet eerder met deze boot gehad. Juist op dat moment begaf een van de lieren van de bakstagen het. Daardoor durfde ik de stagfok niet te zetten omdat die dan geen steun heeft. Gelukkig geen onderdelen van de lier verloren. Al met al een pittige trip van 65 mijl recht tegen de wind in. Leuk om weer eens in Falmouth te zijn. Laatste keer was 1991.

Cowes naar Dartmouth

2008-06-27T04:32:00.000-07:00

De trip van Cowes naar Dartmouth begint met prachtig zeilen op de Solent. Opkruisend naar de Needles zit ik tussen het Oman zeilteam, met een tri, een formule 40 cat en een kleine race cat Helicopter er bij om te filmen. Ik sta er volgens mij ook vrij veel op, dus misschien wordt ik beroemd in Oman. Buiten op zee weer rustig zeilen zonder steeds te moeten opletten. Aan de wind lekker zeilen. Met het ondergaan van de zon verdwijnt de wind. Motor moet er bij om door de rug van hoge luchtdruk te komen. In de ochtend in Dartmouth. Een prachtige aanloop vanuit zee. Ik was hier nog nooit eerder geweest, ook al is het me vaak aanbevolen. In de haven krijg ik zowaar contact met de electricien, en het lukt om met zijn telefonische support de grote alternator weer aan de praat te krijgen. Er zat een fout in de aansluiting (!) en een andere kabel bleek te zijn gebroken. Blij dat het weer werkt em het begin van de middag naar bed. Prima chandlery hier, dus heb ik prima kunnen werken aan de boot. Solo mastklim gedaan. Even wennen, maar het gaat best ( maar nog niet zo snel).

Dover Cowes

2008-06-21T06:52:00.000-07:00

Nog een filmpje van Scheveningen Dover - was zeilen maar altijd zo eenvoudig.
Tweede etappe, wind tegen, bewolkt en slight drizzle. Engeland. Vroeg weg in verband met de tijden van het dok waar ik in lig. Of vroeg of pas in de middag. Beachy Head was weer schitterend om te ronden en de Seven Sisters zijn onveranderd mooi. Toch een forse slag bezeild gehad. Na zonsondergang valt de wind weg. Very poor visibility voorspeld, dus maar op de motor naar binnen nu het nog helder is. Veel scheepvaart, regen, boeien, donker met matig zicht. Om 0300 in Cowes.
Voor de klus lijst: lekkage in kooktoestel, nav lights haperen deels, laadstroom accu checken (staat op 61 procent na ruim een dag aan de lader, foute boel, maar wellicht eerst even meetapparatuur resetten). Tevreden met nieuwe handrails en nieuwe clipping points voor lifelines. Niet blij met de rubber vloermat, want die glijdt weg en dan heb je er niets aan. Cowes is wel veranderd sinds 1991 (toen daar voor het laatst geweest schat ik in). Het was al behoorlijk toeristisch, maar het is nu een soort PC Hooftstraat geworden.

Eerste solo oversteek

2008-06-21T06:42:00.000-07:00

Na Jaap zijn uitvallen solo verder naar Falmouth. Eerst in de avond naar Scheveningen. Volgende dag door naar Dover. Prachtig weer. Eerste langs Rotterdam, best druk. Dan spi erop en die is 10 uur blijven staan totdat ik de shipping lane over moet en de wind wegvalt. Daarna weer lekker zeilen. De zon kwam uit de zee omhoog, zie bijgaand filmpeje. Steeds korte slaapjes gedaan van soms maar 5 minuten. Dat scheelt bij mij behoorlijk in de vermoeidheid. paar van die korte slaapjes, tussendoor even kijken.
Onderweg is de pilot nog uitgevallen. Kreeg het weer aan de praat, maar geen idee wat er mis was. In Dover heb ik een enorme kluslijst. handrails om dek mis ik erg. Allerlei kleine handigheden breng ik aan of pas is aan. Erg belangrijk, want vooral solo moet het lekker gemakkelijk gaan.

Eerste wedstrijd

2008-06-21T06:35:00.000-07:00

Nou ja, niet echt, want we hebben meegedaan met Ronde Noord Holland zonder meetbrief, zonder behoorlijke wedstrijdzeilen, maar toch. Wind tussen 20 en even zelfs 28 knopen. halve wind gelijk op met J105. Kruisend zijn we sterk, dat blijkt op de waddenzee. Dehler35? met prachtig wedstrijdtuigage komt er niet langs, terwijl wij ondertuigd varen met een te kleine fok van een ander schip. Erg snel rondje overigens, maar dat komt vooral door de zeer gunstige omstandigheden.

Domper op dit leuke begin is dat Jaap zoveel last heeft van zijn rug dat hij niet verder kan zeilen. we zouden samen naar Southampton om de boot al vast een stuk aan te brengen naar Falmouth voor de BluQube 1000 Miles Solo race waaraan ik hoop deel te nemen. Niet om te winnen maar om mijlen te maken en me te kwalificeren.

Filmpje

2008-06-03T11:55:00.000-07:00

Proefvaart

2008-06-03T11:51:00.000-07:00

Leuk dat we Wessel en Fiona tegekwamen. Heel toevallig, want net toen ik met Leslie uitvoer kwam er een bootje voorbij met een heel mooi grootzeil dat ik meteen herkende als de Paradiso. Wij er achteraan natuurlijk. Binnen foto/video bereik was het prijsschieten over en weer.